وقتی ۱۸سالم بود بازی سرگرم کننده ای بود اما حالا...کسالت باره.بزرگ شدیم دیگه می تونیم به هم بگیم سلام
کسی دیگه گیر نمی ده!!!در واقع برای گیر داده شدن پیر شدیم
کند شدم و غیر قابل شنیدن
همه چیز تو ذهنم فقط شیفت پیدا می کنه و بعد تو دره سقوط می کنه یا گم میشه یا عمدا گم و گورش می کنم...
همه چیزو می شنوم و انگار...لمس شدم
دارم رو فلسفه ی single and fabilous .به زور کار می کنم.نیاز به یه تلقین کار درست دارم.چیزی که چند وقتی سرم بهش گرم باشه....
در حال تجربه کردن یه اتفاق بی حاصلم...تابلوئه که سر انجامی نداره...خوش گذشت
The fact that sometimes we are doing horrible things doesn't mean that we are horrible people!We 're expriencing something and this is exactly what the life meant to be
حتی اگه این نقش Back Vocal ای باشه...
این که بتونم زمزمه کوچولو یی توی پر معنا ترین آهنگ های زندگیم باشم...
و بتونم داد بزنم: خداحافظ عشق بی پایان من /خداحافظ/آسمانی...
یا
ماهی سیاه کوچولو دل به دریا زد و رفت...
مرسی کیوان عزیزم
و تجربم با این یکیم تموم شد
سلام ایرانسل
و من بالاخره جواب همه این ۱۱ ماهو گرفتم
I am a real Manager now
و
Thoughts become things
خیلیییییییی خوشحالم
وفتی که یه نفرو که بهت بد کرده و هنوزم داره بد می کنه و انگار تا ابد هم ادامه داره رو له نکنی
چون یه جورایی دوسش داری.
می دونی بهترین راه اینه آروم بهش بگی خداحافظ...و دور شی
و در حالیکه هنوز داره حرف میزنه یه لحظه نگاش می کنی و می بینی که چقدر احساس غرور می کنه از پیروزیش...
و روتو بر می گردونیو می ری و اون هیچ وقت نخواهد فهمید...هرگز نمیشه کسیو که دوست داری له کنی حتی اگه حقش این باشه و این گاهی تنها نجات بخش و ختم کننده غائلست ...
و دور شدن تنها راه درمان
گاهی به حس از دست دادن یک عزیز فکر کردم...
چقدر ابعاد محتلفی داره
اما ته همش اینکه
اتفاقیه که از روز اول زندگیت وقت داری خودتو براش آماده کنی
چون منتظره ترین (در مقابل غیر منتظره)اتفاق زندگی هر آدمیه...