آیدا

بعضی از آدما زندگیشون پررنگه.جوری که ناخودآگاه گول می خوری و فک می کنی شاید قراره خیلی بمونن.جوری که مرگ رو براشون باور نمی کنی.چون زنده بودنشون خیلی قشنگه.

حمید هامون برای من صدایی بود که از ده سالگی تو متن کاستهای سیاه همچون اعماق آفریقای خودم-کاشفان فروتن شوکران ... می شناختم بود.پراز دلتنگی و بزرگی.

به مرگش کمتر از صداش فکر کرده بودم اما این چیزی رو در طبیعت زندگی ماها تغییر نمی ده.